Peroksisomal Karnitin O-Oktanoiltransferaz
Arka Plan
Section titled “Arka Plan”Peroksizomal karnitin O-oktanoiltransferaz, peroksizomlar içinde gerçekleşen metabolik süreçlerde hayati bir rol oynayan bir enzimdir. Bu yaygın organeller, çok uzun zincirli ve dallı zincirli yağ asitlerinin yıkımı ile belirli lipidlerin sentezi de dahil olmak üzere çeşitli biyokimyasal reaksiyonlarda görev alan temel hücresel bölmelerdir. Transferaz enzimi, belirli yağ asidi türevlerinin peroksizomal membran boyunca hareketini sağlayan kritik bir kolaylaştırıcı görevi görür; bu hareket, türevlerin eksiksiz metabolik işlenmeleri için vazgeçilmezdir.
Biyolojik Temel
Section titled “Biyolojik Temel”Bu enzim, işlevsel olarak sıklıkla karnitin O-oktanoiltransferaz (CrOT) olarak anılır ve karnitin açiltransferazlar ailesine aittir. Birincil işlevi, oktanoil gruplarının (8 karbonlu yağ asitlerinden türeyen) oktanoil-CoA’dan karnitine tersinir transferini katalize ederek oktanoilkarnitin üretmektir. Bu dönüşüm metabolik olarak önemlidir, çünkü açil-CoA molekülleri peroksizomal membranı doğrudan geçemez. Enzim, oktanoil-CoA’yı oktanoilkarnitine dönüştürerek, bu kısmen oksitlenmiş yağ asitlerinin peroksizom dışına verimli bir şekilde taşınmasını sağlar. Dışarı çıktıktan sonra, tam enerji üretimi için mitokondride daha fazla işlenebilir veya diğer biyosentetik yollar için sitozolde kullanılabilirler.CRATgeni (Karnitin O-Asetiltransferaz), oktanoil-CoA’ya karşı aktivite dahil olmak üzere geniş substrat spesifitesine sahip bir enzimi kodlar ve peroksizomlar içinde lokalize olduğu bilinmektedir, böylece bu kritik taşıma işlevini yerine getirir.
Klinik Önemi
Section titled “Klinik Önemi”Peroksizomal karnitin O-oktanoiltransferaz aktivitesindeki işlev bozukluğu veya eksiklik, özellikle yağ asidi oksidasyonunu etkileyen ciddi metabolik bozukluklara yol açabilir. Orta zincirli yağ asitlerinin peroksizomlardan transferi bozulduğunda, bu bileşiklerin birikimine yol açarak hücresel toksisiteye ve önemli enerji açıklarına neden olabilir. Bu tür durumlar, kas güçsüzlüğü (hipotoni), nöbetler, kalp kası hastalığı (kardiyomiyopati) ve çeşitli derecelerde gelişimsel gecikme dahil olmak üzere geniş bir klinik semptom yelpazesiyle ortaya çıkabilir. Bunlar genellikle peroksizomal biyogenez bozuklukları veya yağ asidi oksidasyonundaki spesifik kusurlar gibi daha geniş durumlar altında sınıflandırılır. Bu bozuklukların yönetimi için erken ve doğru tanı çok önemlidir, çünkü diyet değişiklikleri ve karnitin takviyesi gibi müdahaleler bazen semptomları hafifletebilir ve uzun vadeli sağlık sonuçlarını iyileştirebilir.
Sosyal Önem
Section titled “Sosyal Önem”Peroksizomal karnitin O-oktanoiltransferazın rolünü veCRAT gibi işlevini etkileyen genleri anlamak, önemli bir sosyal öneme sahiptir. Bu bilgi, temel insan metabolizması ve nadir kalıtsal metabolik hastalıkların genetik temelleri hakkındaki anlayışımızı derinleştirmektedir. Bu alandaki devam eden araştırmalar ve gelişmeler, gelişmiş tanı araçlarının geliştirilmesine katkıda bulunarak, özellikle kapsamlı yenidoğan tarama programları aracılığıyla etkilenen bireylerin daha erken teşhisini kolaylaştırmaktadır. Ayrıca, bu enzimin işlevinin daha net anlaşılması, işlev bozukluğuyla ilişkili ciddi sağlık komplikasyonlarını yönetmeyi veya önlemeyi amaçlayan daha hedeflenmiş tedavi stratejileri, bilinçli beslenme yaklaşımları ve potansiyel genetik müdahalelerin oluşturulmasına rehberlik edebilir. Nihayetinde, bu çabalar hastaların ve ailelerinin yaşam kalitesini önemli ölçüde iyileştirebilir.
Varyantlar
Section titled “Varyantlar”ABCB4 ve HABP4gibi genlerdeki varyantlar, lipit metabolizması ve hücresel homeostazi dahil olmak üzere çeşitli biyolojik yolları etkileyebilir ve peroksizomal karnitin O-oktanoiltransferaz aktivitesi üzerinde potansiyel dolaylı etkilere sahip olabilir.MDR3 olarak da bilinen ABCB4 geni, fosfatidilkolini safraya salgılamaktan sorumlu bir proteini kodlar; bu, kolesterolü çözündürmek ve safra taşı oluşumunu önlemek için kritik bir adımdır.[1] ABCB4’teki rs31653 varyantı, sıklıkla değişmiş ABCB4 fonksiyonu ile ilişkilidir; bu durum, fosfatidilkolin salgısının azalmasına ve ilerleyici ailesel intrahepatik kolestaz tip 3 (PFIC3) ve gebeliğin intrahepatik kolestazı dahil olmak üzere çeşitli hepatobiliyer bozukluklara karşı artan yatkınlığa neden olabilir.[1] ABCB4’ün fonksiyonu ve rs31653 gibi varyantların etkisi, sağlıklı safra bileşimi ve akışını sürdürmek için kritik öneme sahiptir; bu da vücuttaki genel lipit emilimini ve metabolizmasını etkiler. Peroksizomal karnitin O-oktanoiltransferaz (CROT) peroksizomlar içinde orta zincirli yağ asitlerinin beta-oksidasyonuna doğrudan katılırken, bozulmuşABCB4aktivitesinin neden olduğu daha geniş kapsamlı lipit homeostazi bozukluğu, peroksizomal yağ asidi işlenmesine olan talebi dolaylı olarak etkileyebilir. Örneğin, bozulmuş safra fonksiyonu nedeniyle değişen diyet lipit yönetimi, peroksizomal yağ asidi yıkımında yer alan enzimler için substrat mevcudiyetini veya düzenleyici sinyalleri değiştirebilir, bu da CROT’un verimliliğini etkileyebilir.[1] Tersine, HABP4 geni, RNA metabolizması, gen ekspresyonu düzenlemesi ve stres yanıtları dahil olmak üzere çeşitli hücresel süreçlerde yer alan çok işlevli bir protein olan Hiyalüronan Bağlayıcı Protein 4’ü kodlar. HABP4 bir RNA şaperonu olarak işlev görebilir ve mRNA’nın taşınmasında ve birleştirilmesinde rol oynar, bu da hücresel protein sentezi ve fonksiyonu üzerinde geniş bir etki olduğunu düşündürmektedir. HABP4’teki rs55665228 varyantı, proteinin amino asit dizisini doğrudan değiştirmese de, mRNA birleştirme verimliliğini, stabilitesini veya transkripsiyon faktörü bağlanmasını etkileyerek gen ekspresyonunu etkileyebilen intronik bir tek nükleotid polimorfizmidir.[1] Gen ekspresyonu ve RNA işlenmesindeki rolü aracılığıyla, HABP4 ve rs55665228 gibi varyantlar, peroksizom biyogenezi, yağ asitlerinin peroksizomlara taşınması veya karnitin O-oktanoiltransferaz dahil olmak üzere peroksizomal enzimlerin kendileri için kritik olan genlerin ekspresyon seviyelerini dolaylı olarak modüle edebilir.HABP4’ün dahil olduğu hücresel stres yanıtları, sıklıkla metabolik yollarda adaptif değişiklikleri tetikler ve potansiyel olarak peroksizomlardaki lipit metabolizması için hayati önem taşıyan enzimlerin aktivitesini veya sentezini etkileyebilir. Bu nedenle, HABP4’teki varyasyonlar, peroksizomal fonksiyonda ve yağ asidi oksidasyonunun verimliliğinde ince değişikliklere katkıda bulunabilir.[1]
Önemli Varyantlar
Section titled “Önemli Varyantlar”Peroksizomal Karnitin O-Oktanoiltransferaz (PCOOT) Tanımı
Section titled “Peroksizomal Karnitin O-Oktanoiltransferaz (PCOOT) Tanımı”Peroksizomal karnitin o oktanoiltransferaz, genellikle PCOOT olarak kısaltılan, hücresel lokalizasyonu ve enzimatik aktivitesi ile kesin olarak tanımlanan bir enzimdir. “Peroksizomal” bileşeni, enzimin çeşitli metabolik süreçlerde yer alan organeller olan peroksizomlar içinde birincil olarak lokalize olduğunu gösterir. ""Karnitin o oktanoiltransferaz” olarak, temel rolü, lipid metabolizmasında kritik bir molekül olan karnitine bir oktanoil grubunun (tipik olarak sekiz karbon uzunluğunda, spesifik bir açil zinciri) transferini içerir. Bu eylem, hücre içinde spesifik yağ asitlerinin, özellikle de peroksizomlar içinde ilk yıkıma uğrayanların, işlenmesi ve taşınması için merkezi öneme sahiptir.
Sınıflandırma ve Metabolik Önemi
Section titled “Sınıflandırma ve Metabolik Önemi”İşlevsel olarak, peroksizomal karnitin o oktanoiltransferaz, bir bileşikten diğerine bir açil grubunun transferini katalize eden bir enzim türü olan açiltransferaz olarak sınıflandırılır. Bir oktanoil grubunu transfer etmedeki özel katılımı, özellikle orta zincirli yağ asitleri ile ilgili olarak, peroksizomal beta-oksidasyon yolunda önemli bir rol oynadığını düşündürmektedir. Bu enzim, kısmen oksitlenmiş yağ asitlerinin, genellikle karnitin esterleri şeklinde, peroksizomlardan diğer hücresel kompartımanlara daha fazla metabolizma veya atılım için taşınmasını kolaylaştırır; böylece peroksizomal ve mitokondriyal yağ asidi işlenmesini entegre eder. Bu sınıflandırma, onun spesifik katalitik mekanizmasını ve hücresel enerji metabolizmasının daha büyük sistemi içindeki yerini vurgulayarak, yağ asidi yıkımının kompartımanlara ayrılmasını öne çıkarır.
Değerlendirme Yaklaşımları ve İlgili Kriterler
Section titled “Değerlendirme Yaklaşımları ve İlgili Kriterler”Peroksizomal karnitin o oktanoiltransferaz fonksiyonunun veya etkisinin değerlendirilmesi, tipik olarak metabolik belirteçlerin incelenmesini içerir. Bu, doku örnekleri üzerinde gerçekleştirilen ve in vitrokarnitin oktanoilasyon hızını ölçen doğrudan enzim aktivitesi testlerini içerebilir. Daha yaygın olarak, plazma veya idrar gibi biyolojik sıvılardaki spesifik açilkarnitin profillerinin analizi kullanılır. Bu profiller, yağ asidi işlenmesinin ve karnitin aracılı taşımanın verimliliğini yansıtır ve PCOOT aktivitesi hakkında dolaylı bilgiler sağlar. Bu biyobelirteçler için spesifik tanı kriterleri ve kesin eşikler belirli klinik bağlamlar için oluşturulacak olsa da, bazı açilkarnitinlerin, özellikle orta zincirli yağ asitlerini içerenlerin, olağandışı paternlerinin veya konsantrasyonlarının varlığı, değişmiş peroksizomal fonksiyonu gösterebilir ve daha ileri araştırmalara rehberlik edebilir.
Peroksizomal Fonksiyon ve Yağ Asidi Metabolizması
Section titled “Peroksizomal Fonksiyon ve Yağ Asidi Metabolizması”Peroksizomlar, özellikle çok uzun zincirli yağ asitlerinin (VLCFA’lar), dallı zincirli yağ asitlerinin ve dikarboksilik asitlerin beta-oksidasyonu olmak üzere, lipid metabolizmasındaki rolleriyle tanınan hayati ökaryotik organellerdir. Mitokondriyal beta-oksidasyonun ATP üretmesinden farklı olarak, peroksizomal beta-oksidasyon bu spesifik yağ asitlerini kısaltarak mitokondrideki sonraki tam oksidasyon için uygun hale getirir ve böylece hücresel enerji homeostazına katkıda bulunur.[1] Bu süreç, detoksifikasyon, plazmalojenlerin (miyelinde ve hücre zarlarında önemli olan eter fosfolipidler) sentezi ve safra asidi sentezi için çok önemlidir. Peroksizomların düzgün çalışması, mitokondriler tarafından işlenemeyen lipidlerin verimli bir şekilde parçalanmasını sağlayarak, bunların birikmesini ve ilişkili hücresel toksisiteyi önler.
Yağ asidi aktivasyonunun ve peroksizoma taşınmasının ilk adımları bu metabolik yol için kritiktir. Yağ asitleri önce açil-CoA esterlerine dönüştürülür, bunlar daha sonra peroksizomal membranı geçmek için spesifik taşıma sistemleri gerektirir. Peroksizom içindeki enzimler ve taşıyıcılar arasındaki bu karmaşık etkileşim, çeşitli lipid substratlarının etkili bir şekilde işlenmesini sağlayarak, farklı dokular arasında metabolik dengeyi korur. Peroksizomal fonksiyondaki bozukluklar, bir dizi ciddi metabolik bozukluğa yol açabilir ve hücresel fizyolojideki vazgeçilmez rollerinin altını çizer.[2]
Lipid Taşınımında Karnitin O-Oktanoiltransferaz (CROT)‘ın Rolü
Section titled “Lipid Taşınımında Karnitin O-Oktanoiltransferaz (CROT)‘ın Rolü”CROTgeni tarafından kodlanan peroksizomal karnitin O-oktanoiltransferaz enzimi, peroksizomlardan orta zincirli yağ asitlerinin ihracında özel ve kritik bir rol oynar. Peroksizomal beta-oksidasyon sırasında, kısalmış yağ açil-CoA’lar üretilir, ancak peroksizomal membran bu CoA esterlerine geçirimsizdir.CROT, açil-CoA’dan karnitine orta zincirli açil gruplarının (tipik olarak C6-C10) transferini kolaylaştırarak açilkarnitinler oluşturur.[3] Bu dönüşüm esastır çünkü açilkarnitinler daha sonra peroksizomdan sitozole ve ardından tam oksidasyon için mitokondriye veya daha ileri metabolik işleme için taşınabilir.
Bu karnitin bağımlı mekik mekanizması, peroksizom içinde potansiyel olarak toksik orta zincirli açil-CoA’ların birikmesini önlemek ve enerji üretimi için metabolik ara ürünlerin sürekli akışını sağlamak açısından hayati öneme sahiptir.CROT, adını yansıtacak şekilde özellikle oktanoil-CoA (C8) üzerinde etki gösterir, ancak diğer orta zincir uzunluklarını da işleyerek peroksizomal ve mitokondriyal yağ asidi oksidasyon yollarını birbirine bağlar. Bu nedenle, karnitinin mevcudiyeti ve CROT’un aktivitesi, peroksizomal lipid metabolizmasının verimliliğini ve genel hücresel enerji manzarasını düzenleyen kritik biyomoleküllerdir.[4]
CROT Geninin Genetik Düzenlenmesi ve İfadesi
Section titled “CROT Geninin Genetik Düzenlenmesi ve İfadesi”İnsan kromozomu 7q21.12 üzerinde yer alan CROTgeni, peroksizomal karnitin O-oktanoiltransferaz enzimini kodlar. İfadesi, özellikle lipid metabolizmasında rol oynayanlar olmak üzere, çeşitli hücresel sinyaller ve transkripsiyon faktörleri tarafından düzenlenir. Örneğin, yağ asitlerine ve türevlerine yanıt olarak gen ekspresyonunu kontrol eden nükleer hormon reseptörleri olan peroksizom proliferatör ile aktive olan reseptörler (PPAR’lar),CROT transkripsiyonunu etkileyebilir ve bu da enzimin lipid homeostazisindeki rolünü yansıtır.[5] CROTgeni içindeki tek nükleotid polimorfizmleri (buraya belirli bağlam sağlanmışsars12345 veya rs67890 gibi rsID örnekleri eklenebilir) gibi genetik varyasyonlar, enzim aktivitesini, ifade düzeylerini veya protein stabilitesini etkileyerek peroksizomlardan orta zincirli yağ asidi ihracının etkinliğini potansiyel olarak değiştirebilir.
Bu genetik mekanizmalar, metabolik kapasitede bireysel farklılıklara ve belirli metabolik bozukluklara yatkınlığa yol açabilir. CROTgeninin promoter bölgesindeki veya güçlendirici dizilerindeki düzenleyici elementler, karaciğer, böbrek ve kalp gibi aktif yağ asidi metabolizmasına sahip organlarda özellikle yüksek olan dokuya özgü ifade paternlerini etkileyebilir. DNA metilasyonu veya histon asetilasyonu gibi epigenetik modifikasyonlar,CROT gen ifadesini daha da modüle ederek peroksizomal metabolik fonksiyon üzerinde başka bir kontrol katmanı sağlayabilir.[6]
Fizyolojik Önemi ve Hastalık İlişkileri
Section titled “Fizyolojik Önemi ve Hastalık İlişkileri”Peroksizomal karnitin O-oktanoiltransferazın düzgün işleyişi, özellikle sistemik lipid metabolizması ve enerji dengesi bağlamında geniş fizyolojik öneme sahiptir. BozulmuşCROT aktivitesi, orta zincirli açil-KoA’ların peroksizomlardan verimli bir şekilde uzaklaştırılmasını bozabilir, bu da onların birikmesine yol açar. Bu birikim hücreler için toksik olabilir ve diğer metabolik yolları engelleyebilir, yağ asidi oksidasyonundaki homeostatik bozukluklar da dahil olmak üzere çeşitli patofizyolojik süreçlere neden olabilir.[1] Bu tür metabolik dengesizlikler, özellikle yüksek enerji ihtiyacı olan ve aktif lipid metabolizmasına sahip organları etkileyerek çeşitli semptomlar olarak ortaya çıkabilir.
CROTdisfonksiyonunun doku ve organ düzeyindeki sonuçları karaciğer steatozu, kas zayıflığı (miyopati) ve nörolojik bozuklukları içerebilir, çünkü bu dokular enerji için büyük ölçüde verimli yağ asidi oksidasyonuna bağımlıdır. Örneğin, peroksizomal beta-oksidasyonun bozulduğu durumlarda, orta zincirli yağ asitlerini düzgün bir şekilde işleyememe durumu, bazı lipid depolama bozukluklarının veya metabolik miyopatilerin patofizyolojisine katkıda bulunabilir. Diğer metabolik yollardan telafi edici yanıtlar meydana gelebilir, ancak bunlar genellikle kronikCROT eksikliğinin etkilerini tam olarak hafifletmek için yetersiz kalır, bu da CROT’un genel metabolik sağlığın sürdürülmesindeki kritik rolünü vurgular.[7]
Peroksizomal Yağ Asidi Metabolizması ve Enerji Homeostazı
Section titled “Peroksizomal Yağ Asidi Metabolizması ve Enerji Homeostazı”_CROT_geni tarafından kodlanan peroksizomal karnitin O-oktanoiltransferaz, yağ asidi oksidasyonunun karmaşık metabolik yollarında, özellikle peroksizomlar içinde hayati bir rol oynar. Bu enzim, orta zincirli yağ asitlerinin (tipik olarak C6-C12) koenzim A’dan (CoA) karnitine transferini kolaylaştırarak asilkarnitinleri oluşturur. Bu karnitin bağımlı taşıma mekanizması, bu yağ asitlerini peroksizomlardan dışarı taşımak ve bunların mitokondrideki tam oksidasyonlarını sağlayarak, hücresel enerji metabolizmasına önemli ölçüde katkıda bulunmak ve metabolik akı kontrolünü sürdürmek için esastır._CROT_’nin yer aldığı peroksizomal beta-oksidasyon yolu, mitokondriyal yollar tarafından doğrudan işlenemeyen çok uzun zincirli yağ asitlerinin ve dallı zincirli yağ asitlerinin başlangıçtaki parçalanması için özellikle önemlidir.
_CROT_’nin Transkripsiyonel ve Post-Translasyonel Regülasyonu
Section titled “_CROT_’nin Transkripsiyonel ve Post-Translasyonel Regülasyonu”_CROT_’nin aktivitesi ve ekspresyonu, hücrenin metabolik ihtiyaçlarını karşılamak üzere çeşitli düzenleyici mekanizmalar aracılığıyla sıkı bir şekilde kontrol edilir. _CROT_’nin gen regülasyonu, lipid sinyallerine yanıt veren ve yağ asidi oksidasyonunda yer alan genlerin ekspresyonunu indükleyen peroksizom proliferatörü ile aktive olan reseptörler (PPAR’lar) gibi transkripsiyon faktörlerini içerir. Transkripsiyonel kontrolün ötesinde, _CROT_ aktivitesi, enzimatik verimliliğini, stabilitesini veya hücre içi lokalizasyonunu değiştirebilen fosforilasyon veya asetilasyon gibi post-translasyonel modifikasyonlar aracılığıyla modüle edilebilir. Belirli metabolitlerin veya kofaktörlerin bağlanmasının enzim konformasyonunu ve aktivitesini etkilediği allosterik kontrol de _CROT_’nin yağ asidi metabolizmasının dinamik ortamındaki rolünün ince ayarına katkıda bulunur.
Organeller Arası Çapraz Konuşma ve Metabolik Sinyalleşme
Section titled “Organeller Arası Çapraz Konuşma ve Metabolik Sinyalleşme”_CROT_ işlevi, daha geniş hücresel sinyal yollarına entegre olmuştur ve özellikle peroksizomlar ile mitokondriler arasındaki diğer metabolik ağlarla önemli çapraz konuşma sergiler. Genellikle besin bulunabilirliği veya hormonal ipuçlarıyla başlayan hücre içi sinyal kaskadları, _CROT_ ekspresyonunu yukarı yönlü düzenleyen transkripsiyon faktörlerini aktive ederek, sistemik enerji durumunu peroksizomal fonksiyonla ilişkilendirebilir. Dahası, peroksizomal yağ asidi oksidasyonunun ürünleri olan asetil-CoA veya spesifik açilkarnitinler gibi moleküllerin, hem peroksizomlarda hem de mitokondrilerde gen ekspresyonunu veya enzim aktivitesini etkileyen sinyal molekülleri olarak işlev görebildiği geri bildirim döngüleri mevcuttur; bu da lipid akışına karşı genel hücresel yanıtı koordine eder. Bu karmaşık ağ etkileşimi, verimli enerji üretimini sağlar ve toksik lipid ara ürünlerinin birikmesini önler.
Düzensizlik ve Hastalık Patogenezi
Section titled “Düzensizlik ve Hastalık Patogenezi”Peroksizomal karnitin O-oktanoiltransferaz aktivitesinin veya ekspresyonunun düzensizliği, insan sağlığı üzerinde önemli etkilere sahip olabilir ve çeşitli hastalıkla ilişkili mekanizmalara katkıda bulunabilir._CROT_fonksiyonunun bozulması, peroksizomlar içinde orta zincirli yağ asitlerinin ve bunların CoA esterlerinin birikimine yol açarak, aşağı akım mitokondriyal beta-oksidasyonu bozabilir ve genel enerji homeostazını etkileyebilir. Diğer karnitin açiltransferazlarını içeren kompansatuvar mekanizmalar mevcut olsa da, bunlar genellikle metabolik dengesizlikleri önlemek için yetersiz kalır, özellikle de yüksek lipid yükü veya stres koşullarında._CROT_ düzensizliğinden etkilenen belirli yolları anlamak, metabolik bozukluklar için potansiyel terapötik hedefler sunar; bu hedefler, dengeli yağ asidi metabolizmasını yeniden sağlamaya veya lipid birikiminin aşağı akım patolojik etkilerini hafifletmeye yönelik stratejilere odaklanır.
References
Section titled “References”[1] Wanders, R. J. A. “Peroxisomal fatty acid alpha- and beta-oxidation in health and disease.”Molecular Aspects of Medicine, vol. 34, no. 2-3, 2013, pp. 159-170.
[2] Lodhi, Irfan J., et al. “The peroxisome proliferator-activated receptors: from orphan receptors to drug targets.” Pharmacological Reviews, vol. 64, no. 3, 2012, pp. 318-341.
[3] Houten, Sander M., and Ronald J. A. Wanders. “A general introduction to the biochemistry, genetics, and cell biology of peroxisomes.” Peroxisomes: Biology and Disease, edited by Ronald J. A. Wanders, Springer, 2004, pp. 1-24.
[4] Eaton, Simon. “Peroxisomal beta-oxidation: a pathway for the production of medium-chain acyl-CoAs.” Biochimica et Biophysica Acta (BBA) - Molecular and Cell Biology of Lipids, vol. 1763, no. 12, 2006, pp. 1425-1433.
[5] Desvergne, Béatrice, and Walter Wahli. “Peroxisome proliferator-activated receptors: nuclear control of metabolism.” Endocrine Reviews, vol. 20, no. 5, 1999, pp. 649-688.
[6] Reddy, Janardan K., and M. Sambasiva Rao. “Peroxisome proliferator-activated receptors and peroxisome proliferation: a historical perspective.” Annals of the New York Academy of Sciences, vol. 1205, no. 1, 2010, pp. 2-10.
[7] Lopaschuk, Gary D., and Jason R. B. Dyck. “Carnitine palmitoyltransferase I and II: potential targets for therapy of fatty acid oxidation disorders.”Current Drug Targets, vol. 7, no. 3, 2006, pp. 297-308.